İki sen vardır aslında değiştirebildiğin ve değiştiremediğin. İki türlü zaman. Zihin açık, dokunduğun her şey gerçekliğin bir parçası; ama geçmiş sadece beyninin içinde yer kaplar. Geçmiş zaman; hayal sahnesi, sürekli beyninin içinde son dakika haberi gibi oradan buradan anın gerçekliğine tecavüz eder. Şimdiki zaman ise hala canlı diri diri seni bekliyor. Tutamayacağın kadar hızlı ama bir işveyle göz kırpıyor sana ardından bakarken. Hani güneşi dokunabileceğini sanırsın da aslında çok uzaktır ya onun gibi bir şey.
Zaman akıp giderken gözümüzden tutunabildiğin tek gerçekliğe sarıl: “an”.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder